جهت باز شدن منوی اصلی و جستجو اینجا کلیک کنید.

سامانه پیام کوتاه: 30009900661341

امام جمعه مرزن آباد همزمان با ولادت امام حسن مجتبی (ع) و پانزدهمین سحر ماه مبارک رمضان، میهمان برنامه ندای آسمانی از شبکه تبرستان بود. متن سخنان حجت الاسلام دکتر محمود علیخانی در این برنامه به شرح ذیل می باشد:

ما انسان ها همیشه جهان را به دو قسم تقسیم می کنیم، یا زیبا می بینیم، یا زشت می بینیم، اما باید بدانیم از نگاه اسلام، جهان یک تابلوی بزرگی است که هر چیزی در جای خودش زیبا است. یک پازل را در نظر بگیرید، به قطعات مختلفی تقسیم شده است، هر قطعه اگر در جای خودش باشد، زیباست، آدم یک تابلوی زیبا را اگر به یک جزئش نگاه کند، شاید زیبا نباشد، اما مجموعه وقتی نگاه می کند زیباست.
جهان چون چشم و خط و خال و ابروست   /   که هر چیزی به جای خویش نیکوست
یک بچه کوچک اگر سر سفره نشست، غذا اگر شیرین باشد، فقط غذاهای شیرین را زیبا می بیند، اگر ترشی و تندی جلویش بگذاریم، آن را بد می بیند. اما یک آدم بزرگسال سر سفره اگر غذای شیرین نباشد، اگر غذای تند و ترش هم ببیند، چون لذت می برد آن ها را زیبا می بیند. ما چون ممکن است به کمال نرسیده باشیم، فقط ولادت و جش ها و سرورها را زیبا می بینیم. اما مرگ و میر و عزاداری، شهادت و اسارت را تلخ می بینیم. زینب (س) آن انسان کاملی است که این ها را هم در مقابل خودش زیبا می بیند. زیبایی در نظر اسلام که بسیار هم بر آن تأکید شده، بر دو قسم است. یا زیبایی ظاهری است و یا زیبایی معنوی و باطنی. هر دو قسمش مورد تأکید اسلام است که هم باید از نظر ظاهری زیبا باشیم و هم از نظر باطنی.
در مورد زیبایی ظاهری چند آیه و حدیث عرض کنم. در سوره مبارکه اعراف آیه 31 و 32 و 33 پشت سر هم در همین مطالب است. می فرماید: مَنْ حَرَّمَ زینَةَ اللَّهِ الَّتی‏ أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ، ای پیغمبر به مردم بگو چ کسی زینت خدا را بر شما حرام کرده؟ چه کسی طیبات و پاکیزی ها را بر شما حرام کرده؟ بنابراین زینت داشتن از نظر اسلام چیز خوبی است و حرام  و ممنوع نیست. در آیه 31 همین سوره اعراف می فرماید: یا بَنی‏ آدَمَ خُذُوا زینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ، وقتی می خواهی به مسجد بیایی، زینت را همراه خودت داشته باش. آیه دیگر می فرماید: الْمَال وَالْبَنُون زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا، مال و فرزندان زینت دنیا هستند. می خواهی به مسجد بیایی مقداری پول هم در جیبت بگذار، بچه های خودت و همسر خودت را هم به مسجد بیاور که این ها زینت هستند. بنابراین زینت و زیبایی ظاهری بر شما حرام نیست. بعد می فرماید: قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ، خدا زیبایی را حرام نکرده، خداوند زشتی ها را حرام کرده. ما ظهر و ما بطن، چه آن هایی که ظاهر هستند، چه زشتی های باطنی. خدا گناه را حرام کرده. خدا ستم کردن به دیگران را حرام کرده، خدا شرک را حرام کرده، خدا زیبایی را حرام نکرده است. این دستور اصلی قرآن است.
دستورات فرعی هم که پیغمبر (ص) داده مثل النظافة من الایمان،  در مورد زیبایی است. اینکه  انسان ها علاقمند به شعر و هنر هستند، به ظرایف بعضی از امورات مثل کاشی کاری و معماری ها علاقمند هستند، مربوط به حس زیبایی انسان می شود که حس زیبایی هم با زر و زور نمی شود. معمولاً آن هایی که اهل زیبایی بودند، از روی ذوق بوده است. در همین حس زیبایی است که اسلام تأکید کرده از زیبایی های طبیعت استفاده کنید، لباس های زیبا بپوشید، لطایف را زیاد به کار ببرید. چیزهایی که خوشبو هستند، مخصوصاً برای ورود به به مسجد استفاده کنید.
به عنوان نمونه از امام مجتبی (ع) نقل شده که موقع نماز بهترین لباس های خودش را می پوشید، شخصی آمد به امام مجتبی (عع) اعتراض کرد و گفت: تو از خاندان نبوت هستی به چه دلیل لباس های زیبا می پوشی؟ فرمود: إن الله جمیل و یحب الجمال، خداوند خودش زیباست و زیبایی را دوست دارد و خداوند فرمود: خُذُوا زینَتَکُمْ لمَسْجِدٍ،  موقع مسجد زینت ها را همراه خود داشته باشید. یا از امام صادق (ع) که معروف است، شخصی به اسم عباد بن کثیر دید امام صادق (ع) خیلی مرتب، شسته و رفته است، اعتراض کرد که تو چرا مثل پدرت علی بن ابیطالب (ع) نیستی؟ فرمود: وای بر تو ای عباد، : مَنْ حَرَّمَ زینَةَ اللَّهِ الَّتی‏ أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ، چه کسی این زینت را بر ما حرام کرده است؟ حتی در شرح حال خاتم انبیاء محمد مصطفی (ص) نقل شده: شخصی آمد جلوی در خانه پیغمبر (ص)، با ایشان کار داشت، پیغمبر (ص) که می خواست بیرون تشریف ببرد، یک ظرف آبی بود، داخل این آب خودش را نگاه کرد، تصویر مبارک پیغمبر (ص) افتاد، محاسن و صورت خودش را مرتب کرد، عایشه آنجا ایستاده بود به پیغمبر (ص) عرض گرد: تو چه نیازی داری خودت را مرتب کنی؟ تو سرور همه موجودات هستی، اشرف پیغمبران هستی، به چه دلیل خودت را داخل آب نگاه کردی؟ در جواب اعتراض عایشه فرمود: خداوند دوست دارد وقتی بنده مؤمنش به سوی برادرش می رود خودش را برای او مرتب کند، خودش را آراسته و زیبا کند. اصلاً به همین دلیل بود که بعضی از اعمال مستحبی مثل غسل جمعه و وضو و طهارت و مانند این ها مستحب شد.
وقتی اسلام این همه به زیبایی ظاهری اهمیت داده، چرا نسل های جدید ما باید فکر کنند که اسلام دین ژولیده، گرفته و غبارآلود است؟ نه، پیغمبران و ائمه ما، این زندگی آن ها است. جوانان ما علاقمند هستند به سر و صورت خودشان برسند، لباس های زیبا بپوسند، چه اشکالی دارد؟ در یک جمعی که یک جوانی سرو وصورت خودش را خضاب کرده بود و به موهای خودش رنگ و روغنی زده بود، کسی اعتراض کرده بود و گفت: شبیه فلان بازیگر یا فلان بازیکن شده، گفتم: نه، این شبیه علی بن ابیطالب علی (ع) شده، شبیه امام صادق (ع) شده، فکر نمی کرد که شبیه امام صادق شده باشد. اینکه تأکید دین مبین اسلام است باید انجام داد.
اما آنچه که بد است، این است که به افراط کشیده شود. قطعاً اسلام با افراط و تفریط مخالف است. از یک طرف ممکن است بعضی از افراد آنقدر اینطور مخالفت کنند که زهد نمایی و فقر در جامعه شود. که امام صادق (ع) فرمود: إِنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ یُحِبُّ الْجَمَالَ یُبْغِضُ الْبُؤُسَ وَ التَبَاؤُّسْ، خداوند زیبایی را دوست دارد، خدا فقر و فقرنمایی را بد می داند. بعضی از افراد می خواهند خودشان را جوری نشان دهند که آدم زاهد و فقیری هستند، اگر فقیر هم هست نباید خودش را در جامعه فقیر جلوه دهد، از این اخلاق خداوند خوشش نمی آید.
 باز هم وجود گرامی خاتم انبیاء (ص) فرمود: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إذا أَنْعَمَ عَلَى عَبْدٍ نِعْمَةً أَحَبَّ أَنْ یرَى عَلَیها أَثَرَهَا، خدا دوست دارد وقتی یک نعمتی به بنده اش داد، اثر نعمت را در زندگیش ببیند، نعمت را مخفی و پنهان نکند. بنابراین بعضی ممکن است از این طرف تفریط کنند و این چیزها را ایجاد کنند، یک عده ممکن است تجمل پرست شوند، دیگر بیش از اندازه دنبال تجمل و خودنمایی بروند. همین آیه وكُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ، در کنار همین آیات است. یعنی زیبایی و دنبال تجمل رفتن تا حد و اندازه ای خوب است. بیش از اندازه که افراط می شود، اسلام با افراط او هم مخالف است. شاید بعضی سوال کنند حد اعتدالش چیست؟ چه زیبا مولای بیان حضرت علی (ع) که الگوی تجمل و زیبایی است  فرمود: إن أﺣﺴﻦ اﻟﺰي ﻣﺎ ﺧﻠﻄﻚ ﺑﺎﻟﻨﺎس و ﺟملک ﺑﻴﻨﻬﻢ و ﻛﻒ أﻟﺴـﻨﺘﻬﻢ ﻋﻨـﻚ، نیکوترین شکل زندگی برای شما این است که شما را به مردم نزدیک کند، اگر احساس کردید بین مردم انگشت نما شدید، بدان افراط و تفریط کردید. مثل بقیه مردم زندگی کنید، بقیه خانه و زندگیشان چطور است، مثل بقیه مردم باشید، خودت را از بقیه مردم بالاتر و پایین تر نگیر، تا مردم زبانشان از تو دور شود، یک جا نشستند نگویند فلانی اینطوری زندگی می کند.
 اما زیبایی معنوی آدم باید به اخلاقش اهمیت بدهد، باطنش دروغ و غیبت نباشد، تهمت و مانند آن نباشد، جامل باطنی در کمال انسان است. آدم خودش را باید به کمال برساند که زنیب کبری (س) می فرماید: ما رأیت إلا جمیلا،  چرا این همه قتل و غارت و جنایت و مصیبت را زیبا می بیند
حسین (ع) فناء فی الله شد، خودش را نفی کرد اما خدا را اثبات کرد. این برای زینب (س) خیلی زیبا است.
«زيبايى» يا همان «جمال»، چيزى است كه با دستگاه ادراكى انسان ملايمت داشته باشد، چيزى كه به كمال هستى برمى گردد، زيبايى و جمال حقيقى است و خداوند همان طور كه در دعاى سحر و ساير ادعيه آمده است، جمال محض و جميل محض است؛ «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ جَمَالِكَ بِأَجْمَلِهِ وَ كُلُّ جَمَالِكَ جَمِيلٌ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِجَمَالِكَ كُلِّهِ اللّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ» يعنى هر چه مصداق شى ء است، مخلوق خداست و چيزى نيست كه در جهان، شى ء به او اطلاق شود و آفريده خداوند نباشد. در آيه ديگرى مى فرمايد: «الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ فَتَبارَكَ اللّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ» و  در جاى ديگر درباره انسان فرمود: «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ »
قرآن و زيبايى
در تبيينى كه قرآن از زيبايى كرده است، بهره لذت هاى  ماوراء طبيعى را بالاتر از لذت هاى  طبيعى شمرده است؛ مثلاً درباره رنگ ها هنگامى كه درباره گاو بنى اسرائيل سخن مى گويد مى فرمايد: «صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النّاظِرِينَ»
در جاى  ديگر در اوايل سوره مباركه نحل، وقتى كه منافع اقتصادى و غير اقتصادى دامدارى را گوشزد كرد، هنر و زيبايى را تشريح مى كند و بعد از اينكه مى فرمايد اين دام ها بار شما را مى برند، به شما شير مى دهند و لبنيات شما را تأمين مى كنند، گوشتشان، پوستشان، پشمشان يا كركشان نيازهاى شما را تأمين مى كند، آنگاه مى فرمايد: «وَ لَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ ان الناس لو علموا محاسن كلامنا لاتبعون»
امورى كه باعث زشت نشان دادن چهره دين مى شود، چيست؟
اين پرسش در دو محور «عملكرد و رفتار دشمنان اسلام» و  «عملكرد و رفتار برخى از مسلمين (دوستان جاهل)» مورد نقد و بررسى قرار مى گيرد:
الف) عملكرد دشمنان اسلام
1- نگاه جزئى به احكام و آموزه هاى اسلامى،
2- ايجاد فرقه هاى عرفانى، مذهبى و عقيدتى منحرف مثل وهابيت و بهائيت كه در واقع بدل سازى غلط از دين است؛حمايت از گروه هايى كه رفتارهاى نامناسب و نامعقولى به نام دين ارائه مى دهند و معرفى آنها به عنوان دين اصيل (مثل طالبان و....) و بهره بردارى سوء از «شَبَه اسلام» كه اين گروهها ارائه مى دهند.
 3- القاء اين كه دين باعث محدود كردن آزادى هاى انسان مى گردد و معرفى دين در مقابل خواسته هاى بشرى نظير رفاه و خواسته هاى انسان مدرن؛
4-  القاء عدم توانمندى دين در پاسخگويى به نيازهاى فردى و اجتماعى امروز بشر؛
5-  تبليغ عقب افتادگى جوامع اسلامى از قافله دانش و اقتصاد؛
6-  القاء نامحسوس اينكه آنچه ملاك سنجش صحت و سقم آموزه هاى اسلامى است، تفكرات و فرهنگى است كه غرب بر آن پاى مى فشرد. (مانند حقوق بشر غربى، حقوق زنان، آزادى، دموكراسى غربى، هدف بودن رفاه مادى و...)؛
ب) عملكرد برخى مسلمين (دوستان جاهل)
1- ضعف شناخت، درك پايين، عدم جامع نگرى و عدم سعه صدر برخى دينداران (قشرى گرى)؛
2-  اصرار بر رفتارهاى سنتى غلط
زيبايى هاى دين چيست؟
1- مخالفت اسلام با رهبانيت و ...
2- امكان معرفت خدا در دين اسلام
3- امكان ياد خدا و برقرارى ارتباط غير محدود با او، در همه زمان ها و مكان ها (نه روزهاى يكشنبه و در كليسا)
4- روح حاكم بر احكام اسلام، عطوفت و مهر و محبت است. پيامبر اسلام، پيامبر رحمت است.
5- جامعيت دين (دين از قبل از تولد تا پس از دفن براى انسان برنامه دارد). دينى براى تمامى اقشار جامعه و در بر دارنده تمام جنبه هاى انسان: دنيوى و اخروى، عقلى و احساسى، روحى و جسمى و ...
6- خاتم بودن پيامبر اسلام: اسلام كامل ترين و آخرين برنامه زندگى از جانب خالق هستى براى بشريت است.
7- علم گرايى(دعوت به علم)  و  عقل گرایی( دعئت به تفکر و تعقل)
8= پويايى دين: دين مبين اسلام براى انسان قرن بيستم هم حرف دارد. تمامى ابعاد زندگى او را در بر گرفته و پاسخگوى  مسائل جديد او است..
9- جهان بينى همه جانبه دين اسلام كه موجب معنا بخشيدن به همه زندگى مى شود و معرفت انسان را اوج مى بخشد. (تبيين كامل از كجا آمده ايم، كجا هستيم و به كجا مى رويم)
10- تفسير نظام احسن كل خلقت، زيبا بودن همه حوادث در ارتباط با هم، حتى شرور ...
11- مكارم اخلاقى در بعد فردى و اجتماعى.
12- - مطابقت اسلام با فطرت و پاسخگويى به نيازهاى فطرى:
13- توجه به كار و  تلاش و رشد جامعه اسلامى.
14- تناسب تبشيرهاى اسلام با تنذيرهاى آن.
15- ترسيم انسان نمونه و الگو: معصومين (علیهم السلام)  (وقتى مصداق ارائه شود مردم تشويق مى شوند كه مانند آن نمونه شوند.
16- مهدويت و اميد به آينده: اين اميد در انتظار كه شوق زياد و هجران را به همراه دارد سبب عشق مى شود.
17-  اميد به رستگارى حتى پس از انجام بدترين گناهان «إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوّابِينَ
18- آسانى آموزه هاى دين، سمحه و سهله (كمتر از توان انسان از اوخواستن)
اسلام دینی زیباست و به زیبایی و آراستگی دستور داده است
افسردگی و پژمردگی در دین راه ندارد . موسیقی اصیل مازندرانی نه تنها مبتذل نیست بلکه مقدس است زیرا به زیبایی طبیعت را با اهل بیت(ع) تلفیق کرده است.
فرهنگ مازندران زیباست, چرا اگر یک مازندرانی از قاشق چوبی استفاده کند عقب ماندگی و تحجر است ولی یک ژاپنی با چوب غذا بخورد نشانه تمدن است.موسیقی اصیل مازندرانی نه تنها مبتذل نیست بلکه مقدس است زیرا به زیبایی طبیعت را با اهل بیت(ع) تلفیق کرده است و به نوعی مدح اهل بیت علیهم السلام می باشد. مانند امیری خوانی, طالب خوانی و نوروز خوانی.

نوشتن نظرات

تبلیغات در مرزن نیوز

صفحه نخست دیارسبز

روزنامه دیارسبز

چاپ و تبلیغات کندو

چاپ و تبلیغات کندو

صفحه نخست دیارسبز

صفحه نخست دیارسبز

دوربین مداربسته - آریا ایمن

دوربین مداربسته - آریا ایمن